Tête à tête IV: Brügge

Na een korte onderbreking is de tijd aangebroken om nog eens een spel onder de loep te nemen en we pikken de draad terug op waar we hem hebben achtergelaten, namelijk bij Stefan Feld. Sinds zijn grote doorbraak met Notre Dame ontwerpt dit duits fenomeen spellen aan een hels tempo en toch weet hij ons telkens weer te verrassen.  Zijn vorige titels brachten ons al via Parijs naar exotischer oorden zoals Macao en Bora Bora en ditmaal maakt hij een tussenstop in Brugge! Het gelijknamige bordspel is voorlopig enkel in de duitse versie te verkrijgen, maar ik vermoed dat een vertaling niet snel op zich zal laten wachten, want de eerste reacties zijn uitermate positief. Dus laten we eens kijken of dit spel blijft rechtstaan met slechts twee spelers.

  • De spelregels: voorlopig uiteraard enkel in het duits, maar toch al iets vlotter op te nemen dan zijn voorganger. In eerste instantie lijkt het veel, maar ik raad aan om door te zetten want eens je aan het spelen bent … fun gegarandeerd!
  • Materiaal: zoals steeds bij Hans im Glück valt hier weinig op aan te merken. Integendeel. Wat vooral opvalt is het prachtige artwork dat zowel het bord als de kaarten siert. Je wordt als het ware naar het middeleeuws Brugge gezogen. Als je dan nog eens 165 verschillende kaarten terugvindt in de doos, kan je niet anders dan onder de indruk zijn.

  • Spelverloop: Een ronde bestaat uit vier fasen, te beginnen met het trekken tot 5 kaarten die je kan kiezen uit twee gedekte trekstapels. Opgelet: je mag de kaarten pas bekijken als je hand volledig aangevuld is. Daarna volgt de tweede fase waarbij vijf dobbelstenen bepalen hoeveel rampfiches je te slikken krijgt en wat je moet betalen om een stap vooruit te kunnen zetten op de markt. Vervolgens kan je 4 van je 5 kaarten beurtelings inzetten en dat op verscheidene manieren. Je kan o.a. een huis bouwen, dat huis laten bewonen, handlangers aanwerven, je ontdoen van vervelende rampfiches, kanalen aanleggen … kortom, het wordt duidelijk dat dit de belangrijkste fase in het spel vormt. Tenslotte ga je na of je de meerderheid behaalde op drie verschillende punten waarna de volgende ronde van start gaat.
  • Herspeelbaarheid: het grote aantal karakterkaarten zorgt ervoor dat je Brügge geregeld kan bovenhalen zonder dat het spel verveelt en de mogelijkheid om op 5 manieren punten te rapen, laat toe om al eens van strategie te veranderen.

  • Conclusie: Stefan Feld heeft het toch maar weer voor elkaar gekregen om een toegankelijk en vlot spel op ons los te laten dat toch voldoende diepgang heeft om zowel de familie- als de veelspeler te bekoren. Ook met twee gaat deze titel er als zoete koek in, zonder in te boeten aan het plezier dat we beleefden toen we met vier aan tafel zaten. Je gaat zowaar halsreikend uitkijken naar zijn volgende hersenspinsel … Go Feld!
  • Quotering: 4/5

De aandachtige lezers van deze reeks zullen het niet ontgaan zijn dat we tot nu toe terugvallen op zeer recente titels. Dus laten we voor het volgende artikel eens teruggaan in de tijd. Welk spel het wordt … wait and read!

Tot dan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *