Tête à tête III: Bora Bora

De snelheid waarmee verschillende uitgevers tegenwoordig nieuwe titels op de markt brengen, doet je bijna naar adem happen. Het ene spel is nog maar net de revue gepasseerd of daar staat al een andere grote naam te drummen voor aandacht. Zo heeft de befaamde Stefan Feld, bedenker van o.a. het succesvolle Castles of Burgundy, ook een nieuwe titel toegevoegd aan zijn oeuvre. Met name Bora Bora. De eerste kennismaking met vier spelers was veelbelovend en daarom schreeuwde dit spel erom om ook met twee spelers gewikt en gewogen te worden!

 

  • De spelregels: in dit geval kan het handig zijn als je een ervaren lezer in je rangen hebt lopen of je bezit een gezonde portie geduld. Deze 11 A4 bladzijden zijn niet wat je noemt een hapklare brok.
  • Het materiaal: veel! Je hebt behoorlijk wat tegels te verdelen, dus de opstelling neemt wel wat tijd in beslag. Net zoals bij de vorige besprekingen geldt ook hier: kleuren boven! Er wordt zoveel informatie op de verschillende borden en tegels gedrukt, dat het geheel de eerste maal wat onoverzichtelijk oogt. Daar moet je toch even aan wennen. Je krijgt in ieder geval waar voor je geld.

 

  • Spelverloop: niet evident om dit kort uit de doeken te doen, maar je kan het spel in drie fasen onderverdelen. Eerst ga je met het resultaat van je dobbelsteenworp acties uitkiezen, waarbij je goed moet opletten dat jouw inzet lager is dan de steen die eventueel al is ingezet. Via het uitspelen van kaarten (goden) kan je dit probleem soms omzeilen. Tijdens deze fase kan je bijvoorbeeld ‘mannen’ en ‘vrouwen’ bemachtigen. Deze kan je dan in de tweede fase activeren. Tenslotte ga je in het laatste deel van de ronde (nog eens onderverdeeld in 5 acties) o.a. juwelen kunnen kopen, nieuwe uitdagingen kiezen nadat je eventueel een andere hebt voltooid en de spelersvolgorde bepalen voor de volgende ronde.

 

  • Herspeelbaarheid: de startopstelling is elke keer anders en er gebeurt zoveel tijdens de zes ronden, dat elk spel nooit hetzelfde zal zijn!
  • Conclusie: de eerste keer komt deze Feld overweldigend over. Heel veel materiaal, heel veel tekeningen op een kleine oppervlakte, heel veel manieren om punten te rapen … kortom, heel veel informatie om te absorberen en als je de gameplay eindelijk onder de knie hebt, zal het spel al naar zijn einde lopen. Maar laat dat net een motivator zijn om Bora Bora zo snel mogelijk terug op tafel te leggen. De dynamiek die ontstaat als je beslist welke dobbelsteen je waar gebruikt, welke juwelen je onder iemand zijn neus wegkaapt of wanneer je op het nippertje de startspeler in je bezit krijgt, is groot. En net daar wringt het schoentje een beetje als er slechts één tegenstander over je zit. Diezelfde dynamiek ebt wat weg omdat er naar mijn mening, voor twee spelers, teveel mogelijkheden voor handen zijn om punten te verzamelen. Dus de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik Bora Bora niet zo snel opnieuw zal spelen met twee … met vier spelers daarentegen!!!!
  • Quotering: 3 /5

Nogmaals ter verduidelijking: dit is een zeer subjectieve kijk op dit en andere bordspellen. Dus mijn mening zal zeker niet door iedereen gedeeld worden (en maar goed ook)! Ik nodig dan ook iedereen uit om jullie mening met ons te delen! Giet je eigen ervaringen, vragen of verzoekjes in een leuke post en druk op ‘submit comment’.

Tot die tijd … nog heel veel spelplezier!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *