Sir Playalot GAMEDAY epiloog

16 maart kondigde zich aan als een grijze, bewolkte en vooral miezerige zaterdag. Genoeg redenen voor velen om stante pede een ecologisch onverantwoorde vliegreis te boeken naar één of andere zonovergoten bestemming. Gelukkig, voor ons bordspelfanaten, klinkt deze weersvoorspelling als muziek in de oren! Niet alleen vormt dit het ideale excuus om gezellig met de beentjes onder tafel te kruipen zodat we andermaal kunnen loos gaan op een heel resem titels maar en passant verkleinen wij toch maar onze eco voetafdruk … Greta zou trots op ons zijn!

De opkomst voor onze langgerekte bijeenkomst zat onmiddellijk snor en dat kon evenzeer gezegd worden van de spellen die op de verschillende tafels verschenen. Ilke, Glenn, Sven en Sven openden de festiviteiten met de laatste telg uit de Garphill Games studio’s, zijnde Architects of the West Kingdom. Na de gesmaakte North Sea saga, verplaatst het strijdtoneel zijn tenten naar een meer middeleeuws getint onderkomen. Net zoals zijn voorganger –Raiders of the North Sea– hanteren ze een leuke twist in het workerplacement genre om de gameplay motor aan te drijven. Hoe meer van jouw meeples hun weg vinden naar een welbepaalde locatie, hoe groter de opbrengst. Je tegenstanders hebben echter de mogelijkheid om je expansiedrang op tijd en stond een halt toe te roepen door jouw voetvolk gevangen te nemen. Allemaal met de bedoeling om zoveel mogelijk architecturale pareltjes en/of de plaatselijke kathedraal neer te poten. Met de woorden vlot, interessante speelduur, toegankelijk en eerder tactisch, sommen we het eerste deel van deze nieuwe saga behoorlijk goed samen. Eentje die perfect past in de categorie: het betere clubspel. Laten we Architects of the West Kingdom trouwens nog gauw enkele keren spelen, want de opvolger Paladins of the West Kingdom staat al in de startblokken om kickstartergewijs geproduceerd te worden.

Van een heel andere orde qua omvang, toegankelijkheid en speelduur is de klepper Anachrony. Ook hier een workerplacement principe waarbij een goede planning van cruciaal belang kan zijn. Een beetje overdonderd door de regels hebben An en Chantal echter de meest hilarische sessie achter de rug. Nog nooit heb ik zoveel gegiechel en geschater gehoord tijdens dit visueel pareltje. Dit spel ‘kort’ schetsen is haast onbegonnen werk, maar ook hier staan ettelijke acties tot je beschikking op een algemeen speelbord waardoor je jouw persoonlijke bord kan uitbouwen. Daardoor creëer je gaandeweg meer en meer extra mogelijkheden voor jezelf die je dan weer zo optimaal mogelijk moet benutten. Hoewel de regels zeker geen hapklare brok vormen, speelt dit Mindclash Game slagschip alsnog behoorlijk vloeiend -mits je de verschillende fases in de juiste volgorde afhaspelt, dames- en ook de inbreng van de miniaturen (die uiteindelijk enkel dienen om je acties aan te duiden, maar die zo ongelooflijk veel cool uitstralen) maakt dit een streling voor het oog. De opstelling, uitleg en speelduur zorgen er echter voor dat deze titel enkel interessant wordt op de club als je er de nodige tijd voor kan uittrekken. Voor de geïnteresseerden onder ons … en eigenlijk als reminder voor mezelf … kan ik aankondigen dat een uitbreiding in de steigers staat.

Een derde tafel werd ingenomen door Pieter, Hilde, Elly en Erwin en samen bogen ze zich over de gloednieuwe hype Wingspan waarbij je als volleerde vogelaar de meeste punten tracht bijeen te vo… sprokkelen. Hier zorgt de zeer kleurrijke présence ervoor dat je haast als een magneet wordt aangetrokken naar dit kaartspel. Vier ronden met elk een afwisselend doel, een tableau met vier mogelijke acties en vooral veel vogels. Heel veel vogels. Het ultieme paascadeau en al even geschikt als clubspel. Alleen vraag ik me af welke ziektes al die beestjes meedragen als er eieren in alle mogelijke pasteltinten worden gelegd.

Samen met Patrick stortte ik me op een heel ander soort kaartspel. In Alien Artifacts, uit mijn favoriete Poolse stal Portal Games, tracht je een imperium uit te bouwen door de juiste kaarten met elkaar te laten combineren. Zonder meer een titel waar een zogenaamde learning-curve aan vast hangt. Niet dat de mechanismen zo moeilijk zijn, maar eens je het arsenaal aan mogelijkheden wat beter onder de knie krijgt, ontrafelt zich een uitermate interessante zoektocht naar de ideale combo’s in een tijdsspanne die altijd NET te kort aanvoelt om je finale slag te slaan. Lukken je plannen voor het overgrote deel echter wel, dan smaakt de voldoening des te zoeter.

Ondertussen hadden Glenn, Ilke en Sven hun zinnen gezet op Lorenzo, Il Magnifico. Oorspronkelijk eentje van de Italiaanse uitgeverij Cranio Creations maar de zeer positieve respons resulteerde al snel in ettelijke vertalingen die steeds in een wip uitverkocht zijn. Een echte simpele kan je deze tableaubuilder niet noemen maar onderhoudend en uitdagend zeker wel. Wie zich geroepen voelt, kan binnen afzienbare tijd een digitale versie aanschaffen want er loopt momenteel een kickstarter om deze topper in een megabyte en pixel jasje te steken.

An, Chantal, Patrick en ondergetekende vulden ondertussen de tijd, tot onze honger de bovenhand nam, met Architectura. Een geinig kaartspelletje dat de Belgische uitgeverij Game Brewer oppikte van de Russische collega’s van HobbyWorld. Proefondervindelijk hebben we vastgesteld dat deze titel pas echt tot zijn recht komt met vier protagonisten. Dus als je een avond wil opstarten of afsluiten krijg je hier een half uurtje mee opgevuld.

Als mijn geheugen mij niet in de steek laat, zijn Hilde, Erwin en Pieter -nadat ze hun vogeltjes lieten vliegen- overgestapt naar een andere diersoort en dan meer bepaald naar vissen via Cold Water Crown. Over deze titel kan ik niet meer vertellen dan  … euh … de titel.

Citrus heeft ook de playlist gehaald. In een zeer ver verleden heb ik deze éénmaal gespeeld maar daar is jammer genoeg weinig van blijven hangen. Wel weet ik dat, nog niet eens zo lang geleden, een reprint boven het doopvont werd gehouden na lang aandringen van fans. Maar ook hier moet ik jullie een korte inhoud schuldig blijven.

Tijdens de smakelijke pauze was het letterlijk een komen en gaan van liefhebbers. An, Erwin, Sven, Elly en Sven hadden nog andere verplichtingen maar Ron en Peter, weer een nieuw gezicht en bij deze van harte welkom vanwege het ganse team, zorgden voor de aflossing van de wacht. Elvire bracht dan weer ons vast kookteam mee en ditmaal kwamen Linda en Noëlla wel degelijk om een spelleke te placeren. Dat werd dan Altiplano, de populaire ‘bag building’ hit die verder bouwde op het beproefde mechanisme dat met Orleans werd gelanceerd. In vergelijking met zijn voorganger blijkt planning nog crucialer wat de speelduur met vier spelers behoorlijk doet oplopen en net daardoor groeide Altiplano wat uit tot de twee-speler variant. Maar de ladies, waar Chantal zich bij aansloot, lieten dit niet aan hun hart komen en gaven zich de volle 100%.

Hilde van haar kant toverde nog eens een nieuwe kickstarter aanwinst uit haar hoge hoed en Kings Guild vond probleemloos drie andere nieuwsgierigen. Volgens Pieter zitten er Lords of Waterdeep elementen in verweven en dat klinkt alles behalve slecht. Daarna schakelde het viertal over naar Carpe Diem, een zeer vlotte maar verrassend tactische Stefan Feld. Ook eentje die perfect de stempel clubspel draagt.

Om in het thema van de dierenwereld te blijven, zochten Patrick, Glenn, Ilke en mezelf ons heil in Captains of the Gulf. Een pick-up en delivery game dat aangedreven wordt door een kaartmechanisme dat zijn deugdelijkheid al bewezen had in La Granja. Zeker niet de meest baanbrekende titel van Spielworxx en misschien een tikkeltje te lang voor wat het aanbiedt.

De avond liep op zijn einde en daarom werd nog eens een blik geworpen op onze spel-o-theek en daar kwamen gouwe, ouwe Ticket to Ride en San Marco uit de kast.

Moe maar voldaan trokken we uiteindelijk de deur achter ons dicht. Over heel de dag hebben toch maar weer 17 liefhebbers hun weg gevonden naar ons lokaaltje om een zeer gevarieerde en interessante lijst bij elkaar te spelen. Een gemoedelijke sfeer, kei toffe mensen en veel leuke titels … wat heb je meer nodig op een druilerige zaterdag. Hopelijk kunnen we dit onderonsje in het najaar nog eens overdoen. Bedankt aan alle deelnemers en als je deze zin nog leest, bedankt om mijn gewauwel zo lang vol te houden! Last but not least ook nog een pluim voor Erwin die voor mijn part huisfotograaf mag worden!

Misschien moeten we volgende keer Anuna eens uitnodigen …

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *