Review ~ SPACE STATION

Je kan er niet omheen. De Zweedse uitgeverij Fryxgames haalde vorig jaar zijn grote vis binnen. Terraforming Mars zou zijn première beleven in 2015 maar het Amerikaanse Stronghold Games zag wel graten in dit project waardoor gesprekken over een mogelijke samenwerking de release uitstelde. De participatie kwam tot stand en op Gen Con 2016 werd de titel definitief gelanceerd, gevolgd door een stortvloed aan positieve reacties. Enkele maanden later tijdens Spiel barstte de hype helemaal uit zijn voegen, nadat het spel op anderhalve dag volledig was uitverkocht. Ontwerper Jacob Fryxelius glunderde en hij zag dat het goed was. Met het bewoonbaar maken van de rode planeet was hij echter niet aan zijn proefstuk toe. Vier jaar eerder schreef hij reeds Space Station op zijn naam. Met de tientallen reviews die ondertussen beschikbaar zijn voor Terraforming Mars, kon ik onmogelijk nog een bijdrage leveren zonder in herhaling te vallen. Daarom leek het mij veel interessanter om zijn eerste hersenspinsel onder de loep te nemen.

De onmetelijke ruimte lijkt een zeer inspirerend effect te hebben op onze Zweedse vrienden. Want naast hun hit machine maakten ze in 2014 ook al indruk met Fleets, The Pleiad Conflict. De kiem voor hun ruimte avonturen vinden we echter terug in Space Station. Net zoals op Mars wordt het spelmechanisme aangedreven door kaarten waarmee je het meest indrukwekkende ruimtestation tracht te bouwen. Om deze constructie in elkaar te knutselen, heb je welgeteld zes ronden de tijd. Elk daarvan bestaat uit een opeenvolging van beurten, waarin je exact één actie mag uitvoeren, tot iedereen achter elkaar past. Vervolgens verzamel je overwinningspunten, de startspeler wordt doorgegeven en je kan een volgende ronde aanvatten. Tot zover de regels in een notendop. Maar laten we beginnen bij het begin.

De kaarten worden uiteraard grondig geschud en daarmee vorm je een trekstapel. Deze bestaat uit gebeurtenissen en modules in zes verschillende kleuren met elk hun eigen thema. Elke protagonist krijgt een startmodule, één bemanningslid, geld ter waarde van zestien megacredits en een hand van vijf kaarten. Daarna kan de startspeler de festiviteiten op gang blazen. Zoals reeds aangegeven beschik je over welgeteld één actie die je kan inzetten op vijf verschillende mogelijkheden, waaronder het aanbouwen van een nieuw onderdeel aan je station. Dit kost je zes megacredits. Indien je dezelfde kleur aan elkaar kan linken krijg je één credit korting. Verder kan je een bemanningslid naar één van de modules sturen en zo de eigenschap daarvan éénmaal per ronde activeren. In sommige gevallen heb je geen crew nodig waardoor je het voordeel meerdere keren kan benutten. Een gebeurteniskaart uitspelen is ook een optie waarna deze op de aflegstapel terechtkomt. Op deze manier kan je bijvoorbeeld schade aanrichten bij je tegenstanders, wat ons naadloos naar de vierde keuze brengt. Het herstellen van opgelopen averij. Maar ook hiervoor moet je in je geldbuidel tasten en drie megacredits neertellen. Je laatste keuzemogelijkheid is passen, maar zolang niet elke speler datzelfde lumineuze idee volgt, kan je altijd opnieuw inpikken. Zodra iedereen noodgedwongen moet afzien van zijn actie kunnen overwinningspunten uitgedeeld worden. Voor elk van de zes kleuren wordt de speler(s) met de meest functionerende modules beloond met één punt. Na de zesde ronde worden er dat zelfs twee. Tijdelijke schade die je incasseerde, mag je verwijderen en de startspeler wordt traditiegetrouw doorgegeven aan je linkerbuurman. Daarmee vangt een nieuwe ronde aan, waarbij je jouw oude crew verwijdert en vervangt door een verse lichting. Je ontvangt vijf credits plus één extra voor elke werkende module in één welbepaalde kleur. Tenslotte mag je nog een kaart afwerpen en je hand opnieuw aanvullen tot vijf exemplaren zodat je paraat staat om een volgende actieronde in te zetten.
Met de release van Space Station kwamen onze Zweedse vrienden nog maar net hun neus aan het bordspellenvenster zetten. Ze hadden voordien enkel het survivalgame Wilderness op hun naam staan en zoals elke kleine onafhankelijke uitgeverij balanceerden ze op een dunne lijn tussen budget en kwaliteit. Voornamelijk het papieren geld heeft aan deugdelijkheid moeten inboeten ten koste van de andere onderdelen zoals de kleine maar originele tokens. De biljetten lijken op prototype materiaal dat integraal in de doos belandde. Heel jammer want net dat geld is voortdurend in omloop tijdens het spel. Kreuken of velletjes die aan elkaar blijven kleven … praktisch is anders.

Deze opmerking staat uiteraard los van de gameplay, maar ook daar schuilt een klein adertje onder het gras. De willekeur waarmee de kaarten in je hand belanden kunnen je maken of kraken, tenminste in de standaard opstelling! Want gelukkig worden de regels aangevuld met twee alternatieven die we ten zeerste aanraden om toe te passen. De eerste variatie bestaat erin dat je aan het begin een hand krijgt van tien kaarten waarna je aflegt tot je er vijf overhoudt. Zo heb je al iets meer controle over je openingshand en vermijd je dat je enkel en alleen gebeurteniskaarten kan uitspelen. De tweede variant behelst het gebruik van een markt. Aan de start van elk jaar worden vijf kaarten opengelegd en verwijder je eventueel overgebleven exemplaren uit een vorige ronde. Degene die het verst verwijdert ligt van de trekstapel kost dan één credit, de volgende twee en zo verder. Op deze manier creëer je een zesde actie waarbij je een bezoekje brengt aan die markt om een extra kaart te kopen.

Eens je deze alternatieve opties hanteert, zal je gauw het potentieel ontdekken van deze titel. De summiere regels leg je in een handomdraai uit zodat je snel aan de bouw van jouw majestueus station kan beginnen. Doordat je slechts één actie kan uitvoeren, herleid je saaie wachttijden tot een minimum. Interactie wordt gegarandeerd via de gebeurtenissen waarbij je elkaar behoorlijk in de haren kan zitten. De snelle opstelling en een maximum van zes ronden garanderen een aangename speelduur maar bovenal heeft dit kleinood best wel een verslavend kantje.

Dit kaartspel blaast je uiteraard niet van je sokken met originele spelmechanismen, indrukwekkende onderdelen of verbluffend artwork, maar als je op zoek bent naar een vlot, recht toe – recht aan ruimte avontuur zal deze uitgave allerminst teleurstellen. En wie al eens een thematisch verhaallijntje kan appreciëren, weet dan dat hier verschillende coöperaties geboren worden om uit te groeien tot de mega bedrijven die uiteindelijk de missies naar Mars financieren om de rode planeet leefbaar te maken.

Ontwerper: Jacob Fryxelius
Uitgeverij: Fryxgames (2012)
Aantal spelers: 2 – 6
Speelduur: +/- 45min.

P.S. De tinnen crew op de foto’s worden niet meegeleverd. Deze heb ik achteraf op hun stand in Essen gekocht. Maar ze geven het spel wel een extra dimensie.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *